„Trauma to rana, która się nie zagoiła.” Nie zawsze przybiera formę konkretnego wspomnienia. Często staje się strukturą psychiczną, która organizuje wewnętrzne życie pacjenta – jego sposób przeżywania siebie, relacji, bliskości i emocji.

• To doświadczenie zerwania kontaktu z uczuciami.
• To konflikt pomiędzy potrzebą opowiedzenia swojej historii a przymusem jej ukrycia.
• To brak zaufania – nie tylko do innych, ale przede wszystkim do siebie.

Dzięki szkoleniu dowiesz się:

❔ jak trauma emocjonalna wpływa na obraz siebie i relacje pacjenta.

❔ jak pomóc pacjentowi nazwać to, co dotąd było niewypowiedziane.

❔ jak działa mechanizm zaprzeczenia i dlaczego często to właśnie on otwiera proces terapeutyczny.

❔ jak budować przestrzeń zaufania – nie tylko wobec terapeuty, ale i siebie.

❔ jak przechodzić z pacjentem przez proces wzmacniania ego, odbudowy autonomii i integracji emocjonalnej.

W szkoleniu znajdziesz m.in.:

1. Analizy przypadków: pacjent „kruchy”, pacjent z mechanizmem wyparcia i pacjent z izolacją afektu.

2. Etapy pracy z pacjentem, który nie ufa sobie ani innym.

3. Wskazówki, jak nie stać się dla pacjenta kolejnym „wewnętrznym, patologicznym superego”.

4. Praktyczne przykłady interwencji terapeutycznych, wspierające proces odzyskiwania kontaktu z uczuciami.

5. Pogłębione rozumienie tego, jak trauma przywiązaniowa wpływa na zdolność podejmowania decyzji w dorosłym życiu.

Dlaczego to ważne?

Pacjenci z niezintegrowaną traumą przywiązaniową często ufają wyłącznie tym mechanizmom, które w dzieciństwie chroniły ich przed emocjonalną zagładą.

Jednocześnie są to mechanizmy, które dziś blokują dostęp do relacji i emocjonalnej prawdy. Trauma rodzi się w sytuacji, w której osoby dorosłe,  zamiast wziąć odpowiedzialność, odwracają się od dziecka i jego emocji. Dziecko czuje, że „coś jest nie tak”, ale nie ma możliwości zrozumienia złości, lęku, czy smutku, ponieważ opiekunowie zachowują się tak, jakby wszystko było w porządku.

W terapii – kiedy rośnie zaufanie pacjenta do siebie i terapeuty – pojawia się wola, by tę prawdę wyrazić. To pragnienie ujawnia się spontanicznie jako wyraz zdrowiejącego kontaktu ze sobą.

Wybrane cytaty ze szkolenia:

„Pacjent doświadcza wewnętrznego konfliktu pomiędzy chęcią zaprzeczenia strasznym wydarzeniom z dzieciństwa a pragnieniem ich ujawnienia.”

„Jeśli pacjent zaprzecza wewnętrznej rzeczywistości – nie będzie w stanie zaufać sobie.”

~Tobias Nordvist