Zaprzeczanie stanowi podstawę, na której opierają się wszystkie inne mechanizmy obronne do jakich my – ludzie – się uciekamy. Zaprzeczamy tym obszarom rzeczywistości, które są zbyt przytłaczające, aby je widzieć, rozumieć i znosić. To najbardziej podstawowa forma obrony, służąca przetrwaniu w sensie psychologicznym i emocjonalnym.

Dziecko musi zaprzeczać różnym aspektom rzeczywistości, aby dostosować się do oferowanego, dostępnego systemu przywiązania z dorosłymi opiekunami. Różne formy zaprzeczenia są budulcem dla struktury Fałszywego Ja, które zawiera w sobie różne wizerunki siebie, do których dziecko musiało się uciec, aby bronić, ochraniać i ukrywać niewypełnianie przez dorosłych ich obowiązków. Kiedy dziecko doświadcza niezrozumiałego zachowania ze strony rodzica lub ważnego opiekuna, zaczyna kwestionować własną subiektywną rzeczywistość i przestaje ufać swoim odczuciom płynącym z ciała. Właśnie wtedy zaczyna się tworzyć Fałszywe Ja.

To szkolenie daje możliwość zrozumienia, w jaki sposób zaprzeczanie, wolność i zależność wpływają na wszystkie aspekty naszego życia – a szczególnie na proces terapii.

Pokazuje, dlaczego tak ważne jest, by w pracy z pacjentami zwracać uwagę na konkretne formy zaprzeczania oraz jak je rozpoznawać.

W programie szkolenia m.in.:
• omówienie fragmentów sesji terapeutycznych,
• konkretne przykłady interwencji terapeutycznych,
• analiza wzorców zaprzeczania u pacjentów,
• refleksja nad tym, jak zaprzeczanie kształtuje strukturę Fałszywego Ja,
• zrozumienie, jak zaprzeczanie wpływa na relację terapeutyczną i przebieg terapii.

Jeśli zrozumiemy działanie mechanizmu zaprzeczania – zarówno w sobie, jak i u naszych pacjentów – zyskamy znacznie większą szansę na skuteczną, głęboką pracę terapeutyczną.