Konferencja ma formę dwudniowych, intensywnych warsztatów klinicznych poświęconych leczeniu ciężkiego i złożonego PTSD z wykorzystaniem terapii ISTDP. Opiera się na pracy z materiałem klinicznym, umożliwiając uczestnikom dogłębną obserwację procesu terapeutycznego, z uwzględnieniem regulacji lęku, pracy z dysocjacją, restrukturyzacji superego oraz bieżących decyzji psychodiagnostycznych. Całość uzupełnia perspektywa neurofizjologii traumy oraz procesów psychodiagnostycznych prowadzonych „z chwili na chwilę”.

W leczeniu zespołu stresu pourazowego (PTSD) samo pracowanie z treścią traumy często nie wystarcza, szczególnie gdy układ nerwowy pacjenta pozostaje w stanie chronicznej dysregulacji. Wielu pacjentów nie jest w stanie skorzystać z psychoterapii skoncentrowanej na emocjach, ponieważ nadmierne pobudzenie, panika lub dysocjacja pojawiają się szybciej niż możliwość ich przetwarzania. Połączenie neuromodulacji REAC (Radio Electric Asymmetric Conveyer) i terapii ISTDP odpowiada na ten kliniczny impas, łącząc biologiczną  reakcji stresowej z precyzyjną, doświadczeniową pracą nad emocjami i relacją.

Pierwszy dzień konferencji poświęcony jest właśnie tej zintegrowanej pracy neuromodulacji REAC z ISTDP. Zespół stresu pourazowego ujmowany jest jako zaburzenie obejmujące zarówno trwałą dysregulację neurofizjologiczną, jak i nieadaptacyjne przetwarzanie emocji związane z nieświadomym lękiem, mechanizmami obronnymi oraz konfliktami przywiązaniowymi.

Prowadząca zaprezentuje neurofizjologiczny i empiryczny model regulacji adaptacyjnej, w którym neuromodulacja REAC wspiera biologiczną organizację reakcji stresowej i zwiększa tolerancję organizmu na aktywację emocjonalną, natomiast ISTDP umożliwia bezpośrednie, doświadczeniowe przetwarzanie emocji oraz integrację zmian psychologicznych. Omówiony zostanie etapowy model pracy klinicznej – od stabilizacji neurofizjologicznej, przez stopniowane przetwarzanie emocjonalne, po konsolidację zmian.

Dzień pierwszy tworzy ramę teoretyczno-kliniczną dla dalszej analizy materiału klinicznego, pokazując, w jaki sposób połączenie regulacji biologicznej i pracy psychodynamicznej zwiększa bezpieczeństwo i skuteczność leczenia złożonego PTSD, szczególnie w przypadkach obciążonych paniką, somatyzacją i dysocjacją.

Studium przypadku – rdzeń konferencji

Drugi dzień skoncentrowany będzie na omówieniu złożonego przypadku byłego członka Legii Cudzoziemskiej i agenta specjalnego, cierpiącego na ciężki i złożony zespół stresu pourazowego o podłożu rozwojowym. Pacjent był wielokrotnie hospitalizowany psychiatrycznie, trzykrotnie nie reagował na leczenie w publicznym systemie ochrony zdrowia, a jego stan ulegał pogorszeniu. W momencie rozpoczęcia terapii znajdował się pod silnym wpływem leków (m.in. przeciwpsychotycznych, przeciwlękowych, przeciwdepresyjnych), prezentując ciężką dysocjację, nawracające ponowne przeżywanie traumy oraz zachowania autodestrukcyjne związane z głębokim poczuciem winy.

Stan pacjenta w momencie przyjęcia obejmował m.in.:

• utratę kontaktu z dziećmi i świeży rozwód,
• uznanie za przypadek nieuleczalny i perspektywę renty inwalidzkiej,
• poważne konsekwencje somatyczne leczenia farmakologicznego,
• niemożność poczęcia dziecka z powodu bardzo niskiej jakości nasienia.

Zaprezentowane zostaną etapy leczenia z zastosowaniem dostosowanej terapii ISTDP:

• Faza wczesna – praca z ciężką dysocjacją i nieuchronnym ponownym przeżywaniem traumy; stopniowane budowanie zdolności, zaawansowana stabilizacja lęku, interwencje antyprojekcyjne oraz intensywna praca relacyjna.
• Fazy późniejsze – przejście do niemal standardowej formy terapii ISTDP z bieżącymi dostosowaniami psychodiagnostycznymi.

Rezultaty leczenia obejmowały m.in. szybką restrukturyzację superego i radykalną zmianę trajektorii życia pacjenta: ponowne małżeństwo, poprawę funkcjonowania somatycznego (w tym jakości nasienia), narodziny dziecka, wspólną opiekę rodzicielską oraz powrót do aktywności zawodowej.

Konferencja odbędzie się stacjonarnie w Gdańsku. Doświadczenie kliniczne pokazuje, wspólne śledzenie procesów terapeutycznych przynosi zdecydowanie większą wartość w formule na żywo. Intensywność warsztatów, zmienność procesów stabilizacji lęku oraz dynamiczne decyzje kliniczne są najlepiej przyswajane w bezpośrednim kontakcie, z możliwością zadawania pytań i wspólnej dyskusji.

Konferencja skierowana jest do:

• terapeutów ISTDP,
• psychotraumatologów,
• psychologów klinicznych,
• psychiatrów zainteresowanych integracją ISTDP w leczeniu PTSD.

Program konferencji

Dzień 1
Monica Urru
Przedstawienie zintegrowanego, etapowego modelu leczenia PTSD łączącego neuromodulację REAC i terapię ISTDP, z naciskiem na neurofizjologiczną stabilizację oraz bezpieczne zwiększanie tolerancji emocjonalnej.

Dzień 2
Simon Secher
Praca z pacjentami opornymi na leczenie – szczegółowa analiza przypadku byłego żołnierza i agenta specjalnego Legii Cudzoziemskiej, z wykorzystaniem nagrań z sesji dokumentujących proces terapeutyczny.