sentio@polskiinstytutistdp.pl

Dni
Godziny
Minuty
Sekundy

Data

maj 2024 - marzec 2025

Miejsce

Tłumaczenie

Symultaniczne

Cena

1,790.00 

Polski Instytut ISTDP Sentio oraz Dziekan Wydziału Nauk o Zdrowiu Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego prof. dr hab. Przemysław Rutkowski zaprasza na wyjątkowe wydarzenie poświęcone jednemu z bardziej wymagających i jednocześnie często niedostatecznie rozumianych obszarów pracy terapeutycznej.
Opis Konferencji

Superego to część ludzkiej psychiki, która jest obecna w czasie każdego procesu terapeutycznego. Pojawia się między słowami, wybrzmiewa w tonie głosu pacjenta, ukrywa się w jego spojrzeniu. Przenika do relacji z terapeutą – często niezauważalnie, ale skutecznie. Superego zawiera uwewnętrznione przekonania o sobie i świecie jako wnioski wyciągnięte z wcześniejszych, często bardzo wczesnych doświadczeń. Stanowią one pewien kompas wskazujący jak się poruszać po trudnych meandrach relacji. Jeśli doświadczenia relacyjne pacjenta były bardzo trudne, to może to skutkować tak zwaną patologizacją superego. Mamy wtedy do czynienia z usztywnionym, nie podlegającym weryfikacji co do czasu i miejsca zbiorem nakazów i zakazów dotyczących funkcjonowania relacyjnego i obron superego. To głos, który może blokować kontakt emocjonalny, na przykład poprzez ignorowanie, unieważnianie, zaniedbywanie siebie, idealizowanie lub dewaluowanie siebie lub terapeuty, nie pozwalając w ten sposób na pracę terapeutyczną na głębokim poziomie.

Patologia superego zniekształca obraz relacji, wpływa na przebieg terapii i utrudnia proces zmiany. Potrafi być ono wtedy opresyjne, brutalne, bezlitosne i skutecznie sabotować proces zdrowienia pacjenta.

W terapii najważniejsze jest abyśmy rozpoznawali te stare przekonania na temat siebie i świata, w które nasz pacjent uwierzył będąc dzieckiem, a dzisiaj sam sobie nieświadomie je powtarza zatruwając siebie. Może się okazać, że to, co kiedyś stanowiło być może jedyny sposób na przetrwanie w tamtych realiach małego dziecka zakleszczonego w tamtej rzeczywistości, teraz jest kulą u nogi i nijak ma się do rzeczywistości “tu i teraz”. Zatem jeśli kłamstwa są trucizną dla duszy, prawda jest jej pokarmem. Naszą rolą jest pomóc pacjentowi, w miłości i współczuciu, uświadomić sobie i zweryfikować te dawne przekonania, które tak mocno wpływają na jego bieżące relacje.

Podczas konferencji przyjrzymy się, jak opór superego wpływa na przebieg terapii oraz jakie pułapki może stawiać zarówno przed pacjentem, jak i przed terapeutą.

Zatrzymamy się nad pytaniami:

– Dlaczego proces restrukturyzacji patologicznego superego jest kluczowy?
– Co się stanie kiedy Twoje superego połączy się z superego pacjenta? 
– Jak rozpoznać, że mamy do czynienia z superego i jak nie dać się wciągnąć w jego narrację?
– Jak terapeuta może pozostać uważny na własne reakcje i rozpoznawać swoje superego?

Konferencja „Opór Superego” to przestrzeń refleksji, wymiany doświadczeń i pogłębionej rozmowy. Zaproszeni prelegenci – Jon Frederickson oraz Monica Urru – pracujący w podejściu ISTDP podzielą się swoją wiedzą i praktyką kliniczną. Opowiedzą, jak rozumieją zjawisko oporu superego i jak radzą sobie z nim w codziennej pracy z pacjentami. Swoją wiedzę i doświadczenie będą obrazowali nagraniami z sesji terapeutycznych. Każdy dzień konferencji zakończy się wspólnym panelem dyskusyjnym z prowadzącymi i uczestnikami.

Celem konferencji jest nie tylko lepsze rozumienie tego złożonego mechanizmu, ale również dostarczenie konkretnych narzędzi i inspiracji do pracy klinicznej – tak, aby wspierać pacjentów w drodze do większej wolności wewnętrznej i łagodności wobec siebie.

Specjalna promocja

1790PLN
1690 PLN
  • Promocja trwa do 20 października 2025
  • Zapisy w terminie późniejszym niż 30 października, mogą nie zostać objęte dodatkowymi materiałami szkoleniowymi, zestawami słuchawkowymi oraz cateringiem podczas konferencji
O wykładzie prowadzonym przez Jona Fredericksona

Opór superego: Kobieta, która pragnęła cierpienia 

 Niektórzy pacjenci przychodzą na terapię, lecz od samego jej początku opierają się naszym wysiłkom, by im pomóc. Część z nich przyjmuje postawę opozycyjną lub buntowniczą. Inni stają się bierni i nieobecni. Celem ich oporu jest zdystansowanie się od terapeuty, by dzięki temu zdystansować się od swoich własnych bolesnych uczuć. Odgrywają oni z terapeutą schematy nabyte w przeszłych, patologicznych relacjach, aby uniknąć uczuć, które im w nich towarzyszyły.

Istnieje jednak inna grupa opornych pacjentów, którzy często „pokonują” terapeutów. Pacjenci ci zaniedbują siebie, angażują się w autodestrukcyjne relacje i doszukują się powodów, dla których powinni pozostać przy swoich szkodliwych partnerach. Twierdzą, że kochają ludzi, którzy ich skrzywdzili. Zdarza się, że wręcz negują oni fakt własnego cierpienia! W takich przypadkach celem oporu nie jest zdystansowanie się od terapeuty, ale podtrzymanie i uwiecznienie własnego cierpienia.

W nagranej na wideo trzygodzinnej sesji terapeutycznej przeanalizujemy wypowiedzi pacjenta, słowo po słowie, aby lepiej zrozumieć, jak oceniać mechanizmy obronne i przeniesienia, które prowadzą pacjentów do poszukiwania cierpienia. Przeanalizujemy strukturę projekcji i przeciw-przeniesień, które są przez nie wywoływane. Zobaczymy również konkretne interwencje, których wymagają ci pacjenci. Wreszcie dowiemy się, jak rozpoznać i usłyszeć w odpowiedziach pacjenta jego nieświadomy głos „nadzoru” i wykorzystać go w celu głębszego dotarcia do niego.

Podczas terapii odkrywamy, że uleczenie może nastąpić tylko poprzez relację. To logiczne - rany, które zadano nam w relacji, tylko relacja może zagoić. Musi to być relacja, w której terapeuta nie tyle do nas mówi, co do nas rozmawia. Taka dzięki, której możemy odkryć, kim naprawdę jesteśmy pod pancerzem słów, przekonań, złudzeń. Taka, która postawi w centrum nasze uczucia, a nie deklaracje. Nic nam nie pomoże, jeśli usłyszymy, że mamy przestać marudzić i wziąć się w garść. Potrzebujemy przestrzeni i akceptacji, okoliczności, w których wreszcie będziemy mogli przyznać się do własnych uczuć.

O wykładzie prowadzonym przez Monicę Urru

Superego jako dziecko Budowanie teorii opartej na dowodach dotyczącej ISTDP

Patologia superego może powstać w wyniku bardzo traumatycznych doświadczeń z dzieciństwa. Mimo cierpienia, z którym się wiąże, jest również istotną strukturą w umyśle, która tłumi naturalny rozwój ego. Dziecko internalizuje negatywne cechy okrutnych, zaniedbujących i pozbawionych miłości opiekunów. Ten uwewnętrzniony oprawca staje się sumieniem i prowadzi do powstania wewnętrznego obrazu siebie jako złej istoty, zasługującej jedynie na karę i naganę. Łączy się też z „idealnym ja” naszego ego, jako jeden z elementów regulacyjnych w superego. Łagodniejsze przypadki prowadzą do postępującej nerwicy; poważniejsza patologia przejawia się jako „przestępca z poczucia winy”. Tacy pacjenci mają tendencję do obwiniania siebie za problemy swoich partnerów i opiekunów. W rezultacie tworzą lub znajdują wzorce takich zachowań adaptacyjnych, które umożliwiają chroniczne samookaleczenie i depresję.

Istnieje wiele odmian tej formy zaburzenia, lecz większość z nich cechuje się nawiązywaniem negatywnego sojuszu z terapeutą, nawet w obliczu jego najgłębszych starań terapeutycznych,

Na konferencji zaproponujemy spójną teorię oraz przykłady interwencji terapeutycznych mających na celu zintegrowanie współczującego poczucia Siebie i Innych, aby oddzielić strukturę ego, tak by pacjent ostatecznie stał się Osobą gotową do swobodnego przeżywania swojego życia.

Do zilustrowania przedstawianych argumentów i reguł wykorzystamy materiał kliniczny w formie wideo, a uczestnicy zostaną zaproszeni do napisania nowej teorii opartej na dowodach dotyczącej praktyki Intensywnej Krótkoterminowej Psychoterapii Dynamicznej.

Seminarium jest otwarte zarówno dla absolutnych początkujących w ISTDP, jak i dla zaawansowanych praktyków.

Przypadek będzie dotyczył kobiety ze skrajną patologią osobowości, rozproszonym poczuciem siebie i nieintegrującym superego.

Słowa kluczowe: zdolność adaptacyjna ego, struktura ego, spektrum patologii superego, externalizacja, identyfikacja z oprawcą, zdrowe integrujące superego, przenoszenie oporu.

Kiedy pacjent zaczyna doświadczać przeszłych uczuć, wspomnień, musimy stworzyć u niego świadomość ciała, aby stały się one pewnego rodzaju fotografiami. Nie będą już oddziaływać w ciele, więc pacjent poczuje, że ma wybór.

Współorganizatorem Konferencji jest Gdański Uniwersytet Medyczny (GUMed)

Gdzie odbędzie się konferencja?

Sala
Audytorium im. prof. Zdzisława
Kieturakisa (nr 2/DD/04)

Adres
80-214 Gdańsk, M. Smoluchowskiego 17
Uniwersyteckie Centrum Kliniczne – Gdański Uniwersytet Medyczny

Wyposażenie:

  • dostęp do Internetu (kablowy)
  • ekran
  • klimatyzacja
  • możliwość podłączenia laptopa do sprzętu audiowizualnego
  • nagłośnienie
  • projektor multimedialny
  • rolety / możliwość zaciemnienia

PROGRAM KONFERENCJI

Dzień 1

  • 09:00 Rejestracja
  • 09:30 Powitanie gości, otwarcie konferencji
  • 10:00 Część I
  • 11.30 Przerwa na kawę
  • 11.50 Część II
  • 13.20 Przerwa na lunch
  • 14.50 Część III
  • 15.50 Przerwa na kawę
  • 16.10 Część IV
    – Podsumowanie: pytania i dyskusja
  • 18.00 Zakończenie dnia pierwszego

Dzień 2

  • 9.30 Część V
    – Podsumowanie dotychczasowego materiału
    – Wprowadzenie do dnia drugiego
  • 11.00 Kawa
  • 11.20 Część VI
  • 12.50 Przerwa na lunch
  • 14.20 Część VII
  • 15.50 Przerwa na kawę
  • 16.10 Część VIII
  • 17.30 Podsumowanie i zakończenie konferencji
  • 18.00 Zakończenie dnia drugiego

Każdy dzień konferencji będzie zawierał panel dyskusyjny prowadzony wspólnie przez Monicę Urru oraz Jona Fredericksona.

Istnieje możliwość zapisu na kolację z prelegentami i uczestnikami, która odbędzie się po zakończonym pierwszym dniu konferencji. 

Cena biletu uwzględnia lunch podczas 2 dni konferencji.

Zapisz się na newsletter

Dzielimy się wartościową wiedzą o ISTDP,
a do tego nic Cię nie ominie.

Przy zapisie otrzymasz kalendarz na 2026
oraz
pakiet nagrań symulacji sesji terapeutycznych