Psychodiagnoza to zbieranie danych na temat konfliktu emocjonalnego, tolerancji na uczucie, tolerancji na lęk oraz ogólnej struktury obron. Proces ten dzieli się na 3 części:

1. Rozwój Self
2. Identyfikowanie i praca z oporem, wobec skupienia intrapsychicznego: Tworzenie i budowanie jasnego oraz szczegółowego rozumienia przeszkód i wzorców, które utrudniają lub uniemożliwiają proces psychodiagnostyczny.
3. Budowanie zdolności emocjonalnych oraz rożnorodności zdolności ego

Psychodiagnoza wyznacza kierunek pracy oraz stopień intensywności tego ukierunkowania

Szkolenie poświęcone jest pogłębionemu rozumieniu psychodiagnozy w ISTDP wykraczającemu poza najbardziej oczywiste kryteria tolerancji i progów lęku. Prowadzący koncentruje się na tym, co najczęściej blokuje terapeutów w pracy klinicznej: trudności w zrozumieniu, kim jest pacjent i na jakim poziomie funkcjonowania aktualnie się znajduje.

Wykład pokazuje psychodiagnozę jako proces dynamiczny, osadzony w rozwoju self, historii przywiązania oraz relacji terapeutycznej. Szczególny nacisk położony jest na znaczenie zaprzeczeń i eksternalizacji jako kluczowych form oporu, które często uniemożliwiają realną pracę na trójkącie konfliktu.

Podczas szkolenia prowadzący – Tobias Nordqvist – prowadzi nas przez trzy kluczowe fazy rozwoju self:

• 0–2 lata – bezpieczeństwo i regulacja
  Jeśli opiekun był emocjonalnie niedostępny, dziecko uczy się, że jego potrzeby są „za dużo”.
  Powstaje struktura kruchości – zaprzeczenie prawa do przynależności i regulacji.
  Superego mówi: „Twoje potrzeby są problemem”, a obroną staje się fuzja i eksternalizacja odpowiedzialności za podstawowe potrzeby.
• 1–7 lat – granice i agresja
  Gdy dziecko nie może się złościć i stawiać granic, uczy się rezygnować z siebie.
  Tu rodzi się represja – superego atakuje potrzeby i zdrową agresję.
  Obronami stają się somatyzacja, wyparcie i oddawanie innym odpowiedzialności za własną siłę.
• 4–16 lat – intersubiektywność i bliskość
  Przy emocjonalnie niedostępnym opiekunie dziecko uczy się dystansu.
  Powstaje izolacja afektu – zaprzeczenie potrzeby bliskości i współzależności.

Szkolenie porządkuje rozumienie trzech głównych obszarów funkcjonowania pacjentów: kruchości, represji oraz izolacji afektu. Omawiane są różnice w strukturze konfliktu emocjonalnego, superego i relacji z agresją w każdym z tych obszarów. Wykład integruje perspektywę rozwojową, teorię przywiązania oraz praktykę kliniczną ISTDP. Dzięki licznym analizom transkrypcji sesji terapeutycznych, szkolenie dostarcza konkretnych narzędzi do pracy z pacjentami depresyjnymi, lękowymi oraz zmagającymi się z trudnościami w budowaniu relacji.

Rozwój zaprzeczeń superego:

Każda psychologiczna i emocjonalna potrzeba, której rodzic zaprzecza w dziecku zostaje przez niego uwewnętrzniona i prowadzi do zaprzeczenia tej potrzebie.

1. Pacjenci krusi doświadczyli zaprzeczenia potrzebom przynależności, bezpieczeństwa i regulacji na różne sposoby we wczesnej 1 fazie życia.
2. Pacjenci represyjni doświadczyli zaprzeczenia potrzebom zdrowego stawiania granic i wyrażania agresji.
3. Pacjenci z izolacja afektu doświadczyli zaprzeczenia potrzebom emocjonalnej współzależności.

Dzięki szkoleniu poznasz zaawansowane strategie pracy z oporem superego, nauczysz się identyfikować destrukcyjne mechanizmy zaprzeczania i eksternalizacji oraz dowiesz się, jak skutecznie je blokować, by budować dojrzałe ego u swoich pacjentów.

Szkolenie pomaga zrozumieć, dlaczego sama praca z obronami i uczuciami bywa nieskuteczna, jeśli nie zostanie wcześniej rozpoznany i opracowany opór oparty na zaprzeczeniu. Głównym celem szkolenia jest nauczenie i doprowadzenie do osiągania spójnej i świadomej  psychodiagnozy w codziennej pracy terapeutycznej.

Dzięki materiałowi:

• Uporządkujesz swoje rozumienie psychodiagnozy w ISTDP oraz zapoznasz się z wyzwaniami jej towarzyszącymi
• Łatwiej rozpoznasz, dlaczego proces terapeutyczny utknął i na jakim poziomie
• Nauczysz się trafniej określać, z jakim typem funkcjonowania pacjenta pracujesz
• Zrozumiesz, kiedy praca na trójkącie konfliktu jest przedwczesna
• Zwiększysz klarowność kliniczną w doborze interwencji
• Wzmocnisz swoją zdolność do formułowania i testowania hipotez diagnostycznych
• Nauczysz się rozpoznawać zaprzeczenia, które blokują realny kontakt z doświadczeniem pacjenta
• Pogłębisz rozumienie relacji między intrapsychicznym skupieniem a relacją terapeutyczną
• Zwiększysz trafność interwencji u pacjentów trudnych do jednoznacznej psychodiagnozy

Szkolenie dostępne jest zarówno w wersji z lektorem oraz z polskimi napisami.